Cumhuriyet Dönemi Edirneli Şahsiyetler Genel

Edirne Şiiri -Gözde BULUT

 
EDİRNE
On ikinci ayın bitiminde
Ayazında yolların,
Bir düşün son saatinde,
Ve efsanenin en büyüğünde tanıdım bu şehri.
İçtiğim her su,
Dokunduğum her taş,
En büyük konaklarında sabahlarken,
En derin uykularımın ninnisiydi bu şehir..
Ve adım adım kokusu yayılırken tarihin,
Selimiye’nin bahçesinde gördüm ben bu şehri.
Laleler topladım hiç solmayan,
Lalelerimin rengini şehrime verdim..
Her bir yolunda bir yürek bıraktım,
Eski camiine dualar,
Külliyesine şiirler..
Saraylarına destanlar bıraktım.
Bu şehri I.Murat’tan tanıdım,
Onun neslinden teslim aldım.
Bir rüyaya yattım iki köprü arasında,
Cihanın devleri geçti önümden,
Kel Aliçolar Koca Yusuflar..
Sustum;
Uykumu Meriç’te,
Düşümü Tunca’da unuttum.
Ne türküler çığırdım minarelerinde gizli,
Ve ne siyahlar bıraktım Buçuk tepesine bu şehrin..
Bin rengi Arasta’da tanıdım,
Bin renge Bedesten’de büründüm.
Yağmurlar yağarken deli gibi gökten,
Renklerimi şehrin rengine bürüdüm.
Bir Kervansaray’da unuttum en ağır yüklerimi,
Ve bir Sokullu Hamamında arındım kirden ulaştım nura,
Bir Hıdır Baba masalı anlattı yoldan geçen adam,
Doldu gözlerim;
Usul usul ağladım.
Geceyi gündüze bu şehirde bağladım.
Gözde BULUT
EDİRNE