BİR GÖÇ TÜRKÜSÜ KALDI DUDAKLARIMDA / Rıdvan Canım

BİR GÖÇ TÜRKÜSÜ KALDI DUDAKLARIMDA / Rıdvan Canım
Büyük Balkan Göçünün 100.Yılı Anısına..
1912..
uzunca bir misafirliğin bitiş tarihi
kim bilir etin tırnaktan ayrılışı belki de
büyükdedem hasan’ın
doğduğu toprağa son bakışıydı..
kızılca kıyamet koptu bir gece yarısı
toplanın gidiyoruz
bitti işte beş asırlık rüya
yarım kaldı sevdalar
daldaki meyve
tarladaki buğday
beyaz badanalı kerpiç evlerin
duvarlarında çocuk elleri
yarım kaldı oyunlar
türküler donakaldı dudaklarda ..
savruldu birdenbire uykulu bedenler
koşuşturmalar, ağlaşmalar
el atmalar sağa sola ne varsa
ve hatıralar
heybelere sığmayacak kadar çok
taşınmayacak kadar ağır hatıralar
gömdüler toprağa hepsini birer birer
bulmasınlar, görmesinler deyip yürüdüler
gözyaşı yürüdü gözlerinden bir de..
bir muhacir hüznü kapladı dağları
ben diyeyim binlerce hıçkırık
siz ayrılık türküsü anlayın onu ya da
çığlık üstüne çığlık..
yollar, hasreti harmanlayan yollar
gözyaşından çamura dönmüş yollar
ben muhacir kızı Hayriye
kim getirdi beni buralara kim
şimdi neden kovuldum
dedelerimin yurdundan, evimden, barkımdan
sabahı beklemeden hem de bir gece yarısı
neden
Yıl 2012
kan sızıyor uykularımda yaramdan hâlâ
rüyalarımda öküz arabaları
üstünde ninem, birkaç tavuk, yatak, yorgan
yorgun ve şaşkın öküzler yere düştü düşecek
bir emanet kaldı ardımda
orada
neresiydi kim bilir
geceydi, soğuktu, yağmur yağıyordu
yüreğimi altına gömdüğüm gül fidanı
büyüdü mü kim bilir
gitsem bulur muyum kim bilir
gitsem
gitsem döner miyim?
Yrd.Dç.Dr.Rıdvan CANIM – EDİRNE/ERZURUM