Çıksam Meriç boyuna, Mukaddes Erde

Çıksam Meriç Boyuna
 
Kılıncımın kınından süzülürken daha kan,
Var mı ölü diyerek kurd’a kör gözle bakan?
Göğsümdeki volkanı var mı sönmüş zanneden ?
Yok mu hiç içinizde dönüp ötkünce bakan ?
§
Ben kanımla yazarken göğe Türklük adını;
Erekeğe güven verdi gücile Türk kadını.
Tutsak olmıyan kanım haykıran gür sesile;
Olüm saçan Kartal’ın kopardı kanadını.
§
Türkiye bir göğdedir bölemez onu ürkün
Yüreği her yerinde bir hızla çarpar Türkün
Unutma damarında dolaşan kan değildir
Ateştir yüreğinden fışkıran her an Türkün.
§
Sinsi, sinsi sokulma şen yurdumun koynuna
Yanıma mertçe yaklaş ve sonra çık oyuna
Gücünü deneyecek çıksın Meriç boyuna.
 
4 A. dan Mukaddes ERDE
6 OK DERGİSİ 1936
kız muallim mektebi öğrencisi
Kaynak;(Trakya Kütüphanesi Arşivinden)